પ્રદીપકુમારની કલમે…

                         મેળવેલી લાયકાત

તાઃ૧૬/૬/૨૦૧૦                                    પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

દેહને જ્યારે સમયનુ ભાન થાય ત્યારે એ તેને પકડવા પ્રયત્ન કરે.
સમય તો કોઇથી પકડાતો નથી જ,હા તેની સાથે ચાલી શકાય પણ તે માટે મન,લગન, 
મહેનત  અને વિશ્વાસનો સહારો લેવો જ પડે.
માબાપનો પ્રેમ અંતરથી લેવા માટે તેમની સેવા મન,કર્મ અને વચનથી થાય તો મળવાની
શક્યતા છે.
સંતાન થવુ એ લાયકાત નથી પણ તે વર્તનથી સાર્થક થઇ શકે છે.
ભાઇબહેનનો પ્રેમ એ દેખાવથી નથી મળતો એ તો એક બીજાની આંખોથી જણાઇ આવે છે.
મનથી મહેનત કરતાં ભણતરની લાયકાત મેળવાય છે.
તનથી મહેનત કરતાં ઉજ્વળ સોપાન મેળવવાની લાયકાત મળે છે.
પતિપત્નીના પ્રેમમાં અન્યો અન્યના નિશ્વાર્થ પ્રેમની સાંકળ એ પાયો છે.
કોઇપણ કાર્યની સફળતામાં મળેલા સહકારની સરળતા ઉત્તમ ટેકો છે.
લખવું એ તો નાના બાળકનુ કામ છે પણ તમારા લખાણને કોઇ વાંચે તેમાં તો પ્રેમાળ લહીયાઓનો
સાથ છે જે પર મા સરસ્વતીનો હાથ છે.
              અને અંતે ……..
………..સાચી લાયકાત ન મેળવાય તો તે લ્હાય છે જેનાથી જીવનમાં કાતર મુકાય છે.

                       =====================================

                  માનવીની દોસ્તી

તાઃ૧૬/૬/૨૦૧૦                          પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

કનુ,મનુની ચર્ચા ગામ આખામાં,ચૉરે ચબુતરે થાય
પ્રેમપ્રસંગ કે આધીવ્યાધી,તોય હાથ પકડી હરખાય
                             ………..કનુ,મનુની ચર્ચા ગામ.
આવે છોને ઘેરા વાદળ,કે પછી વાદળધોળા દેખાય
પ્રેમસાંકળ તેમણે જકડી,ગામમાં ના કોઇથી છોડાય
પડખે આવી ઉભા રહે ત્યાં,જ્યાં આવે અડચણ દ્વાર
સુળીનો ઘા સોયે સરવા,અડધી રાતે એ દોડી જાય
                             ………..કનુ,મનુની ચર્ચા ગામ.
મંજીરાના તાલસાંભળે,કે પછી તાલીઓના ગડગડાટ
ના ફેર તેમને પડે સાંભળી,એતો દુરના ડુંગર દેખાય
પ્રાણી,પશુ કે માનવીનીઆંખે,જ્યાં અશ્રુ વહેતા થાય
આવે દોડી વિશ્વાસ,શ્રધ્ધાએ,જે દુઃખને હળવુ કરીજાય
                             ……….. કનુ,મનુની ચર્ચા ગામ.
જન્મ તો જીવ મેળવે જગત પર,એ કર્મ જ કહી જાય
ભક્તિપ્રેમની સંગે જીવતાં,જીવપર પ્રભુ કૃપાથઇ જાય
ગામમાં ગુંજન કનુમનુનું,જે માનવીની દોસ્તી મનાય
સફળજન્મ ને સાર્થકજીવન,ના દેખાવથી કદીએ થાય
                                 ………..કનુ,મનુની ચર્ચા ગામ.

+++++++++++++++++++++++++++++++

                         શીતળ લહેર

તાઃ૧૫/૬/૨૦૧૦                        પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

મંદ પવનની એક લહેર મીઠી,શીતળતા દઇ જાય
આવે મનને શાંન્તિ ત્યાં તો,ધન્ય દીવસ થઇ જાય
                  ………..મંદ પવનની એક લહેર મીઠી.
સહવાસ સુર્ય કિરણનો,પ્રભાતને પાવન કરી જાય
આવે લહેર જ્યાં પવનની,જે શીતળતા દઇ જાય
માનવદેહે મહેંકમળતાં,નિર્મળ સ્નેહપણ મળી જાય
લાગે જીવને શાંન્તિ ત્યારે,ત્યાં પ્રભુ કૃપા થઇ જાય
                   ………..મંદ પવનની એક લહેર મીઠી.
આજનો આનંદ આજે માંણતાં,સમયને ય સચવાય
આવતીકાલ ઉજ્વળબને,જ્યાંમનથી પ્રભુને ભજાય
જીવની વ્યાધી દુર જ ભાગે,ને જન્મ સફળ દેખાય
શીતળ લહેર પ્રેમનીમળે ત્યાં,સૌ વ્યાધી ભાગીજાય
                   ………..મંદ પવનની એક લહેર મીઠી.

==============================

                           નારીદેહનો ઉપકાર

તાઃ૧૪/૬/૨૦૧૦                                  પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

ભગવું પહેરીને  ભડકે નારીથી,ક્યાં મર્દાનગી ચાલી ગઇ
જન્મ મળ્યો સ્ત્રીદેહથી જગમાં,કળીયુગી હવા દેખાઇ ગઇ
                          ………..ભગવું પહેરીને  ભડકે નારીથી.
પરમાત્માનો પ્રેમ જીવથી,ના માયામુર્તિથી એ મેળવાય
દેખાવ છે આ કળીયુગી ખોટો,જે જગે દમડી એજ દેખાય
અવનીપરના આગમનમાં છે,માતાપિતાનો જ સહવાસ
પતિપત્નીના પ્રેમની સીડી જગે,સંતાન જન્મતા દેખાય
                           ……….ભગવું પહેરીને  ભડકે નારીથી.
જન્મ મળતાં જીવને અવનીએ,ના ભગવું ક્યાંય દેખાય
માતા પિતાનો પ્રેમ મળતાં તો,જીવન પણ મહેંકી જાય
દુનીયાની ઝંઝટથી છુટવા,જીવને રસ્તાઅનેક મળીજાય
ભગવું પહેરવુ એ સરળ રસ્તો,જ્યાં દેહ આરામે લબદાય
                         …………ભગવું પહેરીને  ભડકે નારીથી.
નાતાકાત જગતમાં કોઇની,કે જીવનુ કલ્યાણ કરી જાય
પોતાનાશરીરની જ્યાંવ્યાધીઓ,ત્યાં કોઇનું ક્યાંથીથાય
સતયુગની સાંકળમાંજોતાં,સંસારમાં જ સાચાસંતો થાય
નોકરી,ધંધો કે નાઆવકમળતાં,દેહે ભગવું પહેરાઇ જાય
                        …………ભગવું પહેરીને  ભડકે નારીથી.
યુગો યુગોની સૃષ્ટિ જોતાં,પ્રભુની અઢળક કૃપા જ દેખાય
અવનીપર જીવને નારી થકી લાવી,જન્મસફળ કરીજાય
જગમાંશક્તિ મા દુર્ગા,મા કાલીકા,મા સરસ્વતી કહેવાય
મળે આશીશ જ્યાં સ્ત્રી દેહથી,ત્યાં જન્મ સફળ થઇ જાય
                       ………….ભગવુ પહેરીને  ભડકે નારીથી.

********************************

                        શરણુ ભક્તિનુ

તાઃ૧૪/૬/૨૦૧૦                              પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

અવની પરના આગમને,જગતમાં ઝંઝટ દેખાઇ ગઇ
શરણુ ભક્તિનુ જ્યાંલીધુ,જીવનમાં શાંન્તિ આવીગઇ
                           ……….અવની પરના આગમને.
કર્મતણા બંધન ના છુટે,કુદરતની અસીમ લીલા થઇ
દેહને ધારણ કરતા જીવની,જગતપર કસોટી શરૂ થઇ
વ્યાધીઓના વમળમાં જ રહેતા,ના રસ્તા દેખાય કોઇ
અંતનીવેળા નજીકઆવતાં,ભક્તિની સાંકળ મળીનહીં
                           ………..અવની પરના આગમને.
મોહમાયા તો લીલાપ્રભુની,જે જીવનેજકડી રાખે અહીં
નાછુટેએ દેખાવ કેદમડીથી,છુટે એતો સાચી ભક્તિથી
મનથીકરતાં ભક્તિપ્રભુની,મળેદ્રષ્ટિ ત્યાંસાચા સંતોની
જલાસાંઇની પ્રેરણાસાચી,ત્યાંમળે સાચુ શરણુ ભક્તિનુ
                           …………અવની પરના આગમને.

=============================

                    સમયની શોધ

તાઃ૧૩/૬/૨૦૧૦                      પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

સમયને ક્યારનો શોધુ છું,પણ મને મળતો નથી
અહીંતહીં ક્યારનો ફરુ છું,છતાંય એ જડતો નથી 
                   …………સમયને ક્યારનો શોધુ છું.
બાળપણમાં બારાખડીમાં,હું ઘુમતો રહ્યો પળવાર
એકડો બગડો શીખી જતાં,પાસ થઇ ગયો હું બાર
                      ……….સમયને ક્યારનો શોધુ છું.
આગળ પગલું માંડવા,હું ચાલ્યો પછી કૉલેજ કાજ
મનમાં એમકે સમયમળશે,પણ નાઆવ્યો એ દ્વાર
                     ………..સમયને ક્યારનો શોધુ છું.
ભણતરની સીડીમેળવી,સોપાને મળી જીંદગીસાથ
પ્રેમની પકડી કેડીજીવનમાં,મળીગયો મને સંસાર
                       ……….સમયને ક્યારનો શોધુ છું.
સંસારીની સાંકળમાં જાતાં,સમય ના પકડાયો ભઇ
મનમાં એમકે આજેકેકાલે મળશે,પણ દેખાયો નહીં
                       ……….સમયને ક્યારનો શોધુ છું.
જીંદગીની ચાલતી ગાડીએ,ઘડપણની અસર થઇ
પ્રભુ ભજવાનો સમયગયો,નાપકડી શક્યો હું અહીં
                     …………સમયને ક્યારનો શોધુ છું.

=============================

                     નિખાલસ પ્રેમ

તાઃ૧૨/૬/૨૦૧૦                          પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

ના એ દરીયા જેવો દેખાય,કે ના દેખાય નદી જેવો
આવે આંસુબનીએ આંખે,મારો પ્રેમ નિખાલસ એવો
                      …………ના એ દરીયા જેવો દેખાય.
સંતાને સફળતા જોતાં,મારે હૈયે અનંત આનંદ થાય
સોપાન સરળ જ્યાં થઇજાય,ત્યાં જીવન ઉજ્વળથાય
સમજી વિચારી ચાલતાં,અંતરથીપ્રેમ નિખાલસ થાય
મળી જાય પરમાત્માનો પ્રેમ,જ્યાં ભક્તિ મનથીથાય
                        ………..ના એ દરીયા જેવો દેખાય.
મોહમાયાના બંધન તુટતાં,જીવનમાં શાંન્તિ મળીજાય
કળીયુગી કાતર ના ફરે,જ્યાં સ્નેહાળ સંબંધી મળીજાય
નિર્મળ પ્રેમ તો ના દેખાવનો,એતો આંખોમાં આવીજાય
ના દેહના સ્પર્શની જરૂરપડે,કે નાએ દમડીથી મેળવાય
                        ……….. ના એ દરીયા જેવો દેખાય.
જ્યોત ભક્તિપ્રેમની મળે જલાથી,જ્યાં રામનામ રટાય
સાંઇબાબાની નિર્મળવાણી,જે મનથી ભક્તિએ મેળવાય
સાચાસંતની સેવા નિરાળી,ત્યાં નામોહ કે માયા દેખાય
માળા મંજીરાય નાદેખાય,જ્યાં નિખાલસપ્રેમ મળીજાય
                            ………ના એ દરીયા જેવો દેખાય.

++++++++++++++++++++++++++++++++

                        સગપણની રીત

તાઃ૧૨/૬/૨૦૧૦                        પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

જગત જેની પાછળ ચાલે,છતાં સૌ સમયમાં મ્હાલે
ના તેની કોઇને પણ બીક,એવીછે સગપણની રીત
                      ………..જગત જેની પાછળ ચાલે.
માબાપની પ્રેમ કેડીને,ના જગમાં શક્યુ કોઇ જાણી
દેહ મળતાં જીવને માતાથી,આશીશનીવર્ષા આણી
આગમને મળેપ્રેમ માબાપનો,કુટુંબમાં ભાઇબહેનનો
અજબ આ લીલા સગપણની,ના કોઇથી છે અજાણી
                        ………..જગત જેની પાછળ ચાલે.
સહવાસી પ્રેમ છે સાથીનો,ને દેખાવનો એ કળીયુગી
અંતરમાં અભિલાષાઓ ઉભરે,જગે કોઇ શક્યુ નાછોડી
લેખક જગતનો પ્રેમ નિરાળો,જગે વાંચકો માણી જાય
એકબીજાના પ્રેમનીકેડીએ,જગે ઇતિહાસ પણરચીજાય
                           ……….જગત જેની પાછળ ચાલે.

=============================

                              અદેખાઇ ચાલી

તાઃ૧૧/૬/૨૦૧૦                                   પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

ઉજ્વળ પાવનજીવન જીવાય,જ્યાં મહેનત મનથી થાય
માયામોહને પાછળ મુકાય,ત્યાંથી અદેખાઇ ચાલીજ જાય
                          ………..ઉજ્વળ પાવન જીવન જીવાય.
આજને પકડી ચાલતા જીવનમાં,મુંઝવણને દુર જ કરાય
મન મનાવીને ચાવી શોધતાં,કેડી સફળતાની મળીજાય
આગળ પાછળને જોઇ ચાલતાં,ત્યાં આજુબાજુ ને ભુલાય
મળે સફળતાનાસોપાન દેહને,જીવને શાંન્તિ આપી જાય
                          ………..ઉજ્વળ પાવન જીવન જીવાય.
ઇર્ષા આપી જ્યાં પારકાને,ત્યાં મહેનત મળતી દેખાય
કરતા કામે વિશ્રાસ રાખતાં,સફળતા નજીક આવીજાય
મળેલ કામમાં લગન લાગતાં,શ્રધ્ધાપણ વધતી જાય
મળીજાય સિધ્ધી ને નામ,જે સાચી લાયકાતે મેળવાય
                        …………ઉજ્વળ પાવન જીવન જીવાય.
માનવમનને વળગી ચાલે,કળીયુગે મોહમાયા કહેવાય
અદેખાઇ પણ આગળ આવે,જ્યાં મનને મુંઝવણ થાય
કૃપાપ્રભુની થોડી મળતાં,ઉજ્વળતા જીવનમાં સહવાય
ભાગી જાય અદેખાઇ જ્યાંથી,ત્યાં માનવતામહેંકી જાય
                         ……….ઉજ્વળ પાવન જીવન જીવાય.

((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((

                             दीलमें दर्द

ताः१०/६/२०१०                            प्रदीप ब्रह्मभट्ट

जीवनकी ये राहो पर,कहीं कभी कोइ मील जाता है
सबके साथ यु चलनेमें,वक्तपे पताभी चल जाता है
                                ………..जीवनकी ये राहो पर.
अपनोका समझके प्यारमीले,खुशी बहोत आ जाती है
दीलको मेरे जब चैन मिले,तब प्यार उभरभी आता है
दीलसे सभीको चाहत है,ओर नालगता कोइ पराया है
अनजान समझके कोइखेले,तब दीलमें दर्द ही होता है
                                   ……….जीवनकी ये राहो पर.
समयने मुझको समझा दीया,कौन अपना कौन पराया
मानवताकी महेंक को लेके,समझ रहा सबको सथवारा
आया आज समझ में मेरे,कीसका बसेरा मेरे दीलमे है
मेरे है जो मेरेसाथ ही चलते,ना उससे कोइ बटवारा है         
                                    ……….जीवनकी ये राहो पर.

==============================