પ્રદીપકુમારની કલમે…

                       જીવનનો સહારો

તાઃ૯/૯/૧૯૮૩                       પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

પ્રભુજી,મને છે સહારો,એક તમારો,હું છુ એકલો
તુજ સહારે, હું જીવુ છુ,તુજ વીના મારુ કોણ છે
                            ……..પ્રભુજી,મને છે સહારો.
જગના આમિથ્યા સંબંધો,ભાસે મને આજ અળગા
કેમ જીવ્યો હું, જીવી રહ્યો છું, તનના આ વમળમાં
જાગ્યો જ્યારે, આ વમળથી, માગું છુ હું,દો સહારો
                          ………..પ્રભુજી,મને છે સહારો.
સાચી માયા,શરણે તમારે,ના માન્યુ મેં આજ સુધી
કોણ કોનું છે,એ નાજાણ્યુ,જીવન જીવતા આ જગમાં
લો ઝાલો,હાથ મારો,હું પુકારુ,દો સહારો જીવનેઉગારો
                           ………..પ્રભુજી,મને છે સહારો.
દોષ ભોગના મેંતો જાણ્યા,સાચી સગાઇ છે તમારી
સુખદુઃખ શાને લાગેજગમાં,મેં જાણ્યુછે સંગ તમારે
આવ્યો છું હું,શરણે તારે,ના વિચારુ દો મને સહારો
                              ……..પ્રભુજી,મને છે સહારો.

૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦

                      દેહના આ બંધન

તાઃ૨૧/૧૨/૨૦૦૯                        પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

જન્મ મળ્યો જ્યાં અવનીએ,ત્યાં દેહના બંધન છે
માનવદેહને ઉજ્વળકરવા,પવિત્ર ધર્મનાબંધન છે
                    ………જન્મ મળ્યો જ્યાં અવનીએ.
સકળજગતના સર્જનહારની,જગમાંએકજ દ્રષ્ટિ છે
પ્રેમથી જીવન પાવન કરવું,એ જીવની શક્તિ છે
રામકૃષ્ણ ને ભોલે શંકર,એ હિન્દુ ધર્મમાં દર્શન છે
મનથીકરતાં ભક્તિન્યારી,કૃપાએઉજ્વળ જીવન છે
                     ………જન્મ મળ્યો જ્યાં અવનીએ.
જન્મ મળતાં જીવનેજગમાં,ઉત્તમ માનવ જન્મ છે
પવિત્ર પાવન વર્તન લેતા,જીવની મુક્તિ નક્કી છે
મોહમાયાના બંધન છુટતાં,સાર્થક જીવન માણી લે
અવનીના સ્પંદનને છોડવા,મનથી ભક્તિતું કરી લે
                    ………..જન્મ મળ્યો જ્યાં અવનીએ.
મનથી ભજતાં પ્રભુ કૃપાએ,મોહના બંધન દુર છે
શાંન્તિ જીવને મળી જતાં,દેહ સુખદુઃખને  છોડે છે
લાગણી કે માગણીનીઅપેક્ષા,તનમનથી ભાગી છે
નિત્ય જીવનની કેડી પર,જ્યાં પ્રભુ કૃપા આવી છે
                     ………..જન્મ મળ્યો જ્યાં અવનીએ.

???????????????????????????????????????????

                   માળાનું મહત્વ

તાઃ૨૧/૧૨/૨૦૦૯                      પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

રામનામની માળા કરતાં,મળી ગયા જલારામ
સાંઇબાબાનું સ્મરણ કરતાં,જન્મ સફળ દેખાય
                         ………રામનામની માળા કરતાં.
સંસાર થકી સહવાસમાં,ભક્તિ પ્રેમથી કરી લીધી
ઉજ્વળકુળના સંતાન થતાં,પરમાત્મા આવ્યા દ્વારે
વિરબાઇમાતાના સંસ્કાર,ને પવિત્રજીવનો સંગાથ
માગણી આવી જગત પર,ત્યાં પ્રભુને જીતી લીધા
                         ………રામનામની માળા કરતાં.
ભક્તિ પ્રેમથી કરતાંકરતાં,માનવજીવન જીવીગયા
ના માયા મોહના બંધન,વળગે આવતા અવનીપર
અલ્લાહ ઇશ્વરની એક કડી,જે શ્રી સાંઇબાબાએ દીધી
પ્રેમની પાવક જ્વાળા પણ,શેરડી ગામે જાણી લીધી
                        ……….રામનામની માળા કરતાં.
સાંઇબાબાની જીવન કડી, ના સંસારમાં કોઇને મળી
અવનીપર અવતારધર્યો,ના માબાપને કોઇએ દીઠા
દેહધરી માનવીનોઅવનીએ,રામરહીમને એક કીધા
ભક્તિસાચી કરતાંદેહથી,આત્માએ જગથી મુક્તિદીઠી
                         ……….રામનામની માળા કરતાં.

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

                    प्यार चाहीए

ताः१९/१२/२००९                प्रदीप ब्रह्मभट्

जींदगीके हर कदमपें हमें  मुश्कान मिलती ह
दीलसे लेलो प्यार जहां,तब मंझील दीखती है
                       ………..जींदगीकी हर कदमपें.
जीवनकी हरपलमें भी, सोचसंभलके चलना है
आंधीऔर तुफानमेंभी,हमे मंझीलपाके रहेना है
धर्म कर्मकी राहों पे,मुझे भक्ति जीवन पाना है
सच्चाइके सहारे मे,अब पावन जीवन करना है
                          ……… जींदगीके हर कदम.
कलीयुगकी एक लहेरमें,बीखरा है प्यारा संसार
महेंक जीवनकी चलीगइ,जो उज्वलप्रेम लाइथी
आइ एकलहेर जींदगीमें,जीसमें खुशीओकाभंडार
मीलजाये सच्चाप्यार होजाये जीवनमें मुश्कान
                            ……….जींदगीके हर कदम

=२=२=२=२=२=२=२=२=२=२=२=२=२=२=२=२=२=२=२=

                      સોહિણી

તાઃ૨/૬/૧૯૭૭                    પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

સામે બેઠા છો છતાં,આંખ મળતી નથી
            મનમાં છે પ્રેમ પણ, હોઠ હલતા નથી
      સોહે છે તું જાણે, શોભે સોહિણી સમી
      શ્યામ સુંદર ને કામણગારું મારું મન
      તુજને પામીગયુ તેમ કલ્પી મેં લીધુ
      શું કલ્પના માની સ્વપ્નને ઘેરી લીધુ
      ને જીવનની મહેંકમાં આવીને મળીશ
કે કલ્પનાની આંખોમાં સમાઇને સાકાર બનીશ
                          ………..સામે બેઠા છો છતાં.
સર્જનહારની સર્જનતાનો,કોઇ આરો દેખાતોનથી
છતાં આ ગુલાબી સ્વપ્નમાં, ક્યાંક સફેદાઇ  દીસે
       સામા તમે છો ને સામે બેઠો છું હું
       સામાસામી દ્રષ્ટિથાય આંખોનામળે
       આંખો આંખો છુપાઇને દીસે છે જેને
       સામે જુએ છો ને જગત બેઠેલ સારું
      પ્રેમ મળ્યો જો પ્રેમ કરશો મને તો
મળ્યાઆમ તો મળશુંતેમ જગને લાગે છોને જેમ
                           ………સામે બેઠા છો છતાં.

૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦

                      જનતા કાજે

તાઃ૨૫/૨/૧૯૭૭                   પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

જનતા કાજે જુથ બનાવી,જાગ્યા આજ જુવાનીયા
વેરણ થાતી આ નગરીમાં,સ્વપ્નાઓ સાકાર થશે
                      ………જનતા કાજે જુથ બનાવી.
ગુજરાતની ગરવી આ પ્રજા,થઇ એક નિશ્વાર્થ થશે
ઉજ્વળ નેતાના સહકારથી,આજનતા આબાદ થશે
હોય ભલે દુશ્મનના સાથી,સૌ હાથ અમારાસાથે છે
                     ……….જનતા કાજે જુથ બનાવી.
વેરણ બનતી ભારતની,આ શાનનું કોઇને ભાન નથી
ક્યાં જશે આ બરબાદી,જેનુ દેશમાં કોઇનેધ્યાન નથી
કરી કામથી માન કમાવો,જગે એ જ દેશની શાન છે
                       ………જનતા કાજે જુથ બનાવી.
લુંટફાટ જો ચાલતી આવે,આ જીવતર એળે જાય છે
કેમ કરી એ ચાલી શકશે,હવે જાગી જનતા આજ છે
આદેશની જનતાજાગી છે,હવે કોઇનુંકાંઇ નહીંચાલશે
                       ……..જનતા કાજે જુથ બનાવી.

૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮

                       પ્રેમની આગ

તાઃ૨૯/૮/૧૯૭૫                        પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

પ્રગટે એ જ્યારે જ્યારે,
                   પ્રકાશ છે ભઇ ત્યારે ત્યારે
એના વિના બધે છે કાળુ,
                    જગમાં હોય અષાઢ છોને
                    ………..પ્રગટે એ જ્યારે જ્યારે.
પ્રેમની આગમાં બળી જતાં,
                    જીવન જીવ્યા ના ગમતા
મળે એ જ્યારે પ્રેમની જ્યોતીને….(૨)
                 કામના પ્રેમે વણાતી ભાઇ…(૨)
                       ………પ્રગટે એ જ્યારે જ્યારે.
વેરની જ્વાળા લાગી જેને
                 કર્મો મનગમતા કરેએ ખોટા
આગ સમાઇ જ્યારે મનમાં…(૨)
              શીતળચંદન જેવાભાસે ભાઇ…..(૨)
                       ……….પ્રગટે એ જ્યારે જ્યારે.

+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+

                        “કલમ”

તાઃ૩/૧૨/૧૯૭૪                       પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

હાથમાં લીધી અને બસ વધવા જ લાગી    
                           ક્યાં?
       કાગળ પર જ આગળ વધવા લાગી
                      કોણ? કલમ?
                    હા,ભાઇ કલમ
                ક્યાં નથી પહોંચતી?
                     હાથમાં આવી
                           અને
             કાગળ પર સરકવા લાગી
                          ત્યારે
          ભુખ્યાને રોટલો મળ્યો,
                      ઘરડાંને સહારો મળ્યો,
           ડુબતાને તરણુ મળ્યું,
                       પ્રેમીકાને પ્રેમ મળ્યો,
          મોં ને મનગમતી વાનગી મળી,
                   પત્નીની આશા ફળી,
            વિદેશમાં સગાંને હસતા કર્યા,
   ભાઇ બહેનને દુર દુરથી નજીક આણ્યા
                            કોણે?
                       કલમે સ્તો
               પારકાને પોતાના કર્યા,
            મારી મને કલમ કેડે મળી,
                  કવિની કલ્પના ફળી
 મુંગાને વાચા મળી,કલ્પનામાં સાકારતા વણાઇ
       સ્વપ્નું જાગીને જુએ,પર્વતો રણકી ઉઠ્યા,
                 શરણાઇમાંથી શબ્દો ઝર્યા
                      અરુણોદય થયો,
                 દીપ પરદીપ બન્યો,
        સહારો નિઃસહાય માનનારને મળ્યો
                   કોયલને સંગીત મળ્યુ,
                      મોરને ટહુકો મળ્યો,
    કામિની વશ થઇ,જગત નિંદ્રાધીન દીસે,
              ભુલી ગયો સૃષ્ટિની સાકારતાને,
                      અરુણ આકાશે થયો,
            ભાન થયુ લાગ્યો જ્યારે અનિલ,
   માને મનડું પ્રદીપ થયો,પણ દીસે નહીં પ્રકાશ
                       ત્યારે જોયું
                            કલમ
           હાથમાંથી ગઇ હતી સરી…….

=============================

                       દુઃખના ડુંગર

તાઃ૧૮/૧૨/૨૦૦૯                    પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

જગતપિતાની જગતલીલા,મળી જાય છે જન્મ
સુખદુઃખનો સાગર જોતાં,લીલા સાથે જેવા કર્મ
                         ……….જગતપિતાની જગતલીલા.
પારખી જીવની ભક્તિ જગે,કરુણા સાગર ફરી લખે
આવી આંગણે પ્રેમ મળે, ને સફળ જીવન બની રહે
કર્મનાબંધન કોઇનાજાણે,લખ્યા લલાટે લેખના જાણે
પ્રભુ ભક્તિનો ટેકો મળતા,દુઃખના ડુંગર દેહથી ભાગે
                          ……….જગતપિતાની જગતલીલા.
સુખદુઃખની સાંકળ છેએવી,હદય શ્વાસના સંબંધ જેવી
પળપળને જો પકડીચાલો,ઉજ્વળ જીવન માણી હાલો
સંસ્કારના સિંચનનેમેળવતા,આશીર્વાદની વર્ષા લેતા
ભાગે દુઃખના ડુંગરત્યાંથી,સુખનાસોપાન મળે જ્યાંથી
                           ……….જગતપિતાની જગતલીલા.

==================================

                          વ્હીસલ વાગી

તાઃ૧૬/૧૨/૨૦૦૯                         પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

ગામની હું ભઇ ગોરી છોરી,નમણી નાજુક કમર વાળી
ચાલતી જ્યારે શેરીમાં,ત્યારે પડતીનજર સૌની ત્રાસી 
                          ………  ગામની હું ભઇ ગોરી છોરી.
લીપસ્ટીક તો  હોઠથી હુ દુરરાખુ,ના કદી મેં લાલી જોઇ
કુદરતના આનિર્માણ દેહને,સાચવીસમજી જગે હું રાખુ 
વાળમાથાના હું ઓળીરાખુ,ના પવનકદીયે પકડે એમ
તોયકળીયુગમાં નાસમજાય,કે વ્હીસલવાગે પાછળકેમ
                           ……… ગામની હું ભઇ ગોરી છોરી.
વામન જીવની વામન વૃત્તિ,ના વિરાટ કદી એ વિચારે
જન્મમરણ વચ્ચેનાજીવનને,નામાનવી સમજે કોઇકાળે
મુખથીવાગે વ્હીસલ જ્યારે,ના સમજ આંખનેપડે ત્યારે
આસમજને ના શરમઅડે,કેના ઉજ્વળતાના સોપાન જડે
                           ……….ગામની હું ભઇ ગોરી છોરી.
માતાપિતાના સંસ્કારમાં,તો માનવજીવનને મહેંક મળે
સુંદરતાના સહવાસમાંરહેતા,પુષ્પતણી સુવાસમળીરહે
ગૃહજીવનની સુંદરકેડીપકડતા,નાઆંખોથીકળીયુગદીસે
વ્હીસલ છે વકરેલીવૃત્તિ,સાંભળતા હૈયેથી ધ્રુણાજ નીકળે
                              ……..ગામની હું ભઇ ગોરી છોરી.

===================================