પ્રદીપકુમારની કલમે…

…………………સ્નેહાળ યાદ…………………
…………………………………………પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ.

સાંજ સવારે શીતળ વાયરે યાદ તમારી છેઆવે
મનમંદીરના દ્વારે જાણે આજે ટકટક ટકોરા વાગે
એવી યાદતમારી આવે મુજનેયાદ તમારી આવે.

શ્રાવણ માસે રટતો તારા સ્નેહ ભરેલા એ શબ્દો
શ્રાવણી સાંજે મન મળેલા, યાદ મને તુ આવે
સમી સાંજની વેળા એવી મુજ જીવનસંગી લાવે.
………………………………….એવી યાદ ક્યારેક આવે.

સાગરનેસરિતાનું મિલન,સંગાથબનેભવોભવનો
તારાપ્રેમને તરસી રહ્યોતો,જેમ ચાતકચાહે મેઘ
અંત પ્રેમનો પ્રેમાળદીસે,ને મળે જીવનમાં સ્નેહ
………………………………….ત્યારે યાદ તમારી આવે.

લાગણી પ્રેમને સ્નેહ ભરેલા,હેતનાવાદળછે ઘેરાય
ક્યાંય ન દીસે સ્વાર્થ જગતમાં,સ્નેહેસ્નેહેસૌ સંઘાય
પ્રદીપ બનું તોવ્હાલું જીવન ઉજ્વળ જગમાં દેખાય
…………………………………..એવી યાદ તમારી આવે.
———————–

This entry was posted on Wednesday, October 10th, 2007 at 12:08 am and is filed under પ્રેમગીત. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.