પ્રદીપકુમારની કલમે…

                         ઓ દુનીયાના દાતાર    

તાઃ૨૫/૧૦/૨૦૦૮                           પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

ઓ દુનીયાના દાતાર,તમારી કરુ પ્રાર્થના લગાર
મારા હૈયે દેજો હેત, જગે જીવન કરજો  મારુ નેક
                                    ……..ઓ દુનીયાના દાતાર

રોજ સવારે પુજન કરતો,ને અર્ચના કરતો લગાર
આત્મામાં મને પ્રેમદેજો,ને કરજો જીવનો ઉધ્ધાર
લગીર મને ના મોહ, દેજો શોધે તેને પ્રેમે અપાર
માયાના બંધન છોડીને,ગાવા છે જલાના ગુણગાન
                                     ……..ઓ દુનીયાના દાતાર

મનને શાંન્તી મળતી ત્યારે,જ્યાં પ્રભુ આરતી ગવાય
મંજીરા તાલમળે ઘંટડીથી,ને શબ્દ સ્વરે છે ગુણગાન
ધબકારાના સ્પંદનમાં ,જલાસાંઇ  જલાસાંઇ  સંભળાય
ઉજ્વળ જીવનદીસે જગતમાં,નેપ્રદીપ રમા હરખાય
                                         ……..ઓ દુનીયાના દાતાર

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

                  અંતરની અભિલાષા

તાઃ૨૪/૧૦/૨૦૦૮                       પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

ઝબકી જાગ્યો નીંદરથી,  ત્યાં જ્યોત પ્રેમની દીઠી
આવ્યો આણંદથી હ્યુસ્ટન,સરિતાએ લાગણી દીધી

પ્રેમમનેજ્યાં મળ્યો સાચો નાજરુર રહી માગવાની
આવીઉભા આંગણે મારે જેની હૈયે હતી અભિલાષા
પામર પ્રદીપના પ્રેમને જોઇ સૌ અંતરથી હરખાશે

આશીર્વાદની હેલી આવે, ત્યાં વંદન પ્રેમથી કરીએ
માનવમનમાં ક્યાંક તુટ થાયતો માફ મને સૌ કરજો
દેશ દેહની ના મને છે ચિંતા કાલ જગે નાકોઇ જાણે

મારા વ્હાલા સર્જનકારો સાહિત્ય સરિતા પ્રેમે વહાવે
લાગણી માગુ ને પ્રેમ પણ નીરખુ ના બીજુ હું શોધુ
લાવી પ્રેમ જ્યોત સ્નેહની સાથે દઇશ ફુલોના હાર

પાવનકરજો દ્વાર ઘરનાઅમારા પવિત્ર પગલાંદેજો
યાદકરજો યાદકરીશુ વ્હાલે પ્રેમથી ફરીમળીશુ કાલે.

————————————————————————

………………….  સૅલ ફોન

તાઃ૭/૧૦/૨૦૦૮                 પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

સૅલ ફોન મેં સેલમાં લીધો,
…………………  અડધા ભાવે દુકાને જઇ
આનંદ હૈયે એટલો થાય,
                      કે ના માતો એ હૈયા મઇ
 …………………………………….   ……….સૅલ ફોન મેં

લાવ્યો જ્યારથી વાપરુ ત્યારથી
                મઝા આવતી હાથમાં ફરતો લઇ
હલો હલો કહેતો હતો પહેલાં હું
…………….  હવે હાય બાય કહેતો થયો અહીં
  ……………………………………………..સૅલ ફોન મેં 

મસ્તી સાથે ખીસ્સામાં રાખતો અહીં
…………….  રીંગ વાગે ત્યાં હાય હું કહેતો ભઇ 
બટન દબાવતાં લફરાં વધ્યા કંઇક
                કોણબોલે નાસમજુ તોયબબડતોઅહીં 
……………………………………………..    ….સૅલ ફોન મેં

મહીનો થયો બીલમેં દીઠુ ટપાલમાં ભઇ
…………..    આવક કરતા જાવક વધુ દેખાઇ ગઇ 
બીલ જોતાં ફોન મેં લીધો વાત કરવા જઇ
…….    પાવર નાદેખાય ફોનપર બેટરીબગડીગઇ
 ……………………………………………..   …….સૅલ ફોન મેં 

ઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽઽ    

                             આપણા માબાપ

તાઃ૩૦/૯/૨૦૦૮ ………………………..પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ
અંતરમાં અનંત આનંદ થાય,
……………………..  ને હૈયું પણ આનંદે ઉભરાય
પ્રેમની પાવકતા જ્યાં મળ્યા કરે
                        ને જીવન પ્રેમે ઉજ્વળ દેખાય
લાગણી શોધવી જગમાં ના પડે
                       ને વર્ષા પ્રેમની કાયમ પડ્યાકરે
હૈયુ જ્યાં ભટકાય જીવનમાં
                         ત્યાં સાચી પ્રેમની જ્યોત મળે
લીધા જ્યાં અંતરથી આશીર્વાદ
                         ને કરુણા પ્રેમની સદાવહ્યા કરે
માની લાગણી ને પ્રેમ પિતાનો
                         જ્યોત જીવનમાં સદા જલાવે
ના વ્યાધી કે આવે ઉપાધીક્યારે
                        કૃપા કરુણાની મનથી જ્યાં મળે
લાગણી પ્રેમ મોહ માબાપના
                    લાવે જીવનમાં આનંદ જે સદા વહે.

——————————————————

……………………    जीवन शाला

ताः२१-९-१९७५ …………प्रदीप ब्रह्मभट्ट

बचपन खेला अपनोंके बीच
…                          ये है अपने जीवनकी रीत
क्या कुछ कर पायेगे हम,
..  ……………….     जबतक हमको ग्यान नहीं
छोड के हम बेगानापन,
…..                       सोचे हम जीवनका कल्याण
तब पढनेकी हुइ तमन्ना मनमें
……………… …     खेलेंगे हम जीवनका संग्राम
आये है हम अपनी खातीर,
                       विध्यालयमें विद्वानोकी चलके
अमर भावना पुरी करेंगे
……………..      हम अपने गुरुजनोकी वानीको
कैसे भुलेगे हम उनको,
……………….    जीनसे दीखाइ जीनेकीराह हमे
‘परदीप’ बनके हम जीवनमें
……………….    करके जीवनशाला का सन्मान.

===========================================

                    મારું નામ અમથો

તાઃ૨૬/૯/૨૦૦૮                      પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

અમથો મારું નામ,પણ કરતો હું સૌના કામ
પ્રેમથી મળતો સૌને, ને હું હૈયે રાખતો હામ
 ………………………………….ભઇ અમથો મારું નામ

આંગળી પકડી ચાલુ, જ્યાં નાનું બાળક દેખુ
પાપાપગલી  કરાવુ ને વંદન પણ શીખવાડુ
વ્હાલ પણ કરુ હું એવું જાણે લાગે પોતા જેવું
દોડી આવે મારી પાસે છોડી મમ્મીનો ખોળો
 ……………………….   ……..ભઇ અમથો મારું નામ

લાકડી લઇને આવતાં મેં દીઠા ઘરડા કાકા
હામ હૈયાથી દેતો ને દુઃખડાં ભુલવા કહેતો
ભુતકાળ ભરખી ગયો જે યાદ હવેના કરવો
પ્રભુ ભજી લેવાજ આજે,કાલના કહેવા જેવી
…………………………..  …….ભઇ અમથો મારું નામ

નામ મળ્યુ મને માબાપથી,ના મને કોઇ મોહ
ના કામ કોઇના આવ્યો,બની ગયો હું અમથો
માતાપિતાની લાગણી,ને પ્રભુ ભક્તિમાં સ્નેહ
અમથો ના રહ્યો હવે,મને મળ્યો ઘણાનો પ્રેમ
………………………..    ……..ભઇ અમથો મારું નામ

mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm

 ………. …………….. ભક્તિનો પ્રતાપ

તાઃ૨૫/૯/૨૦૦૮ ……. …………………..પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

જગમાં જીવન મહેંકી જાય,ને હૈયે અનંત આનંદ થાય
મનને શાંન્તિ મળતીજાય,ને પ્રીત સદા જીવનમાંથાય
જ્યાં લગનીભક્તિથી થાય,ત્યાંજીવન પ્રેમેજીવી જવાય
……….              …….માગુ હુ પ્રભુથી ભક્તિએ જીવન બંધાય

સંતની સેવા ને માર્ગ લીધો, જ્યાં મળે જીવને સંતાપ
ના માગણી કરી કદી કે ના આશા જીવને કોઇ દેખાય
મળે મનને શાંન્તિ પ્રભુથી જે જીવને મુક્તિએ લઇજાય
……..                 ……માગું હુ પ્રભુથી ભક્તિએ જીવન બંધાય

જય જલારામનું રટણ  ને સંત સાંઇબાબા ભજાય
લખ્યા લેખ મિથ્યા થાય જ્યાં સાચા સંતને સમરાય
ભક્તિ ની શક્તિ છે એવી જે મુક્તિ ના ખોલે છે દ્વાર
 …………………    …..માગુ હુ પ્રભુથી ભક્તિએ જીવન બંધાય

—————————————————————————

 …………………….. રજકણ

તાઃ૪/૨/૧૯૭૭ ……………………..પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

ભવેભવમાં ભટકી આવી,યુગેયુગના જોગીને જોતી
તરસે આ રજકણ સૃષ્ટીના સર્જક નિરાકાર પ્રભુને
 ………………………………………. ……..ભવેભવમાં ભટકી
વૃદાવનમાં કાનાને જોઇ, રાસ રમંતી રાધાને જોઇ
ગોપીઓના સંગમાં, ગીતોમાં ગરકેલી ટોળીનેદીઠી
રાસની રમઝટ કરતીઅનેરી, સાચીભક્તિ પણજોઇ
    ……………………………………………..ભવેભવમાં ભટકી
કળીયુગની કામણલીલાને જોતી આવી આયુગે
હૈયુના હેત દે મનડુ નામેળ કરે દુખડા દીઠાદ્વારે
આંખોમાં તેજ ના,દીસે ત્યાંપડરમાયાના અપાર
    …………………………………………..ભવેભવમાં ભટકી
સ્પર્શેના જીવને મનને નામોહ આ કામણકાયાનો
દુનીયા દેખાવની ભક્તિ ના ભાવની હૈયે દેખાતી
મળતી ના મનની પ્રીત નિરાળી ખાલી દેખાવની
    …………………………………………..ભવેભવમાં ભટકી
__________________________________________

                       ना कोइ मेरा 

ताः२०-११-१९७५               प्रदीप ब्रह्मभट्ट 

ना कोइ है यहॉ पर, ना कोइ होगा वहॉ
जीवनकी हरराह पर,होगे अकेले ही हम
…………………ना कोइ है यहॉ……

है निराले जीवनकी राह पे चलने वाला
नादेखा कोइ किनारा आगे हीआगे भासे
मेरा नाकोइ है ये जमीपे, नाकोइ सहारा
………………….ना कोइ है यहॉ…….

देदो हमेभी प्यारसे जीवनकी दो निशानी
हरदम हसतेगाते रहेंगे अपनेगीत निराले
थे अकेले नथा कोइहमारा नहीदेखी यारी 
………………….ना कोइ है यहॉ……..

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++=

 ………….. ……………   ઓ માઝી

તાઃ૩૦/૮/૧૯૭૫ ……………… પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

નાવ નિરાંતે ચલાવ ઓ માઝી…(૨)
નદીની ધારા,વાદળ દીસે
ઉંડી છતાં એ ઓછી ભાસે
હોડીને તો ધીમી હંકાર……ઓ માઝી નાવ

બેઠા અમે તો જીવને લઇને
મધ્યે આવ્યા મુક્તિ પામવા
સંસારની આ, માયા છે અપાર..(૨) ઓ માઝી

જેવા તેવા જગને વરેલા
પ્રેમીને પણ એક કરીને
જીવનની માયા તુ છોડાવ …(૨) ઓ માઝી

યુગની માયા જીવ સાટે
નાછુટી એ જગની સાથે
વીણે તારા કર્મ ગુથાયેલા તુ મુકાવ….ઓ માઝી

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++