પ્રદીપકુમારની કલમે…

                           વિશ્વાસ પ્રભુનો
૨૨/૫/૨૦૦૮                                  પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ
અવની પર અવતાર મળ્યો જ્યાં કૃપા પ્રભુની થઇ
               ઉપકારોની હારમાળામાં જીંદગી ઝપટાઇ ગઇ
પ્રથમ શરણે માતપિતાને દેહ છે દીધો અહીં
               પ્રેમની અસીમકૃપા હતી જે સંતાને આવીગઇ
પુત્રબની અવનીપર સંસારની માયા લાગીગઇ
               માતપિતાની માયાને પરમાત્માથી પ્રીતીથઇ
ભવસાગરના આ કિનારે સ્નેહપ્રેમ મળે અહીં
                લાગી માયા જ્યાં સંસારની બંધન છુટે નહીં
જીવ શીવની પ્રીત અનામી જલ્દી મળશે નહીં
                  શ્રધ્ધા અને વિશ્વાસમાં મન પરોવજો અહીં
બંધનસંબંધમાં વળગી લપેટાશે જીવપામર થઇ
                છુટશેનહીં આતાંતણો ભક્તિએ વિશ્વાસ નહીં
લાંબી જીંદગી લાંબી માયા વળગી રહેશે અહીં
                વિશ્વાસ પ્રભુમાં રાખતાં માયા વળગશે નહીં.

૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮૮

This entry was posted on Thursday, May 22nd, 2008 at 11:47 pm and is filed under આધ્યાત્મિક કાવ્ય.. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.