પ્રદીપકુમારની કલમે…

                               આનંદોલ્લાસ
૧૯/૭/૧૯૭૬.                                  પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ
આ ધરતી…(૨)
             આ ધરતી લીલી ન્યારી છે
                              જીવનની બલિહારી છે..આ ધરતી.

નીત નીત સવારે,સુરજ  જાગે..(૨)
                            હરિયાળી લહેરાઇ છે…(૨)
અંગે અંગેમાં,રંગે રંગમાં…(૨)
                            શાંન્તિ તેણે આણી છે…(ર)
                                                           ….આ ધરતી.
કુદરતની ચિનગારી,કામણગારી..(૨)
                             કંચનકાયા મહેકાતી…(૨)
અંત ઘડીએ આવું ત્યારે…(૨)
                             ખળખળ વહેતી ધારા છે…(૨)
                                                             …આ ધરતી.

મેઘલી સાંજે,વાદળ ગાજે..(૨)
                           વીજળી ધીમી થાતી રે…(૨)
મોર ટહુકે,કોયલ ગાતી…(૨)
                           પળપળ સંગી થાતી રે…(૨)
                                                               …આ ધરતી.
                               ************

પ્રસ્તુત કાવ્ય ૧૯૭૭માં આણંદ તાલુકા યુવક મહોત્સવમાં અમારા ગોપાલજીત ગ્રુપ દ્વારારજુ થતાં પ્રથમ સ્થાન મેળવેલ.આ ગીતને આણંદના શારદા હાઇસ્કુલના  સંગીત શિક્ષક શ્રી બંસીલાલ પુરાણીએ સંગીતબધ્ધ કર્યુ                 હતું..                          …..  પ્રદીપકુમાર બ્રહ્મભટ્ટ.આણંદ.
 

                                  છેલ્લી આશ.
૧૩/૧૦/૧૯૭૫.                                 પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ
મળશો મને બીજા ભવમાં
                          મારી આશ છેલ્લી એ જ છે
સુખદુઃખમાં અમે વીતાવીશું
                          છેલ્લે મળેલ પ્રીતને…….મળશો મને.

મળતાં મળાયું,આ જીવનમાં
                         સાથ દીધો અમથી બનતો
જીવન જીવ્યાં નિરાંતનું
                       મારી પાસે છેલ્લી પ્રીત હતી..મળશો મને.

ગમતા મુજને,મનડાં માન્યાં
                      તુજ પ્રીતે જીવન છોડ્યું છે

 પ્રીતડી તું ક્યાં છુપે
                     અમ અંતરે છેલ્લી પ્રીત છે…મળશો મને.
      
              ##############

                                  કલ્પના
૨૪/૮/૭૪.                                        પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ
કેવી કલ્પના આવી મને,જાણે સ્વર્ગ આવ્યું ધરતી પર
એવું માની મેં  લીધું, જાણે તુજને હું પામી  ગયો.
                                                       …કેવી કલ્પ્ના આવી.
શબ્દનો જ્યાં સાર છે,માનવીની કિંમત છે નહીં
કર્મ જેને પાવન બનાવે એવો આ જન્માન્ત છે
જેને પામવા દીસે જગત,આરાધનામાં ડુબ્યું ખરે
ભારત એવો આ દેશ છે,કૃતાર્થ જીવન પામી લે તું
                                                       …કેવી કલ્પ્ના આવી.
ધરતી જેની પાવન દીસે,જીવન મરણથી જે મુક્ત છે
માનવી જેને આનંદ છે,ગીતો હતા ગુંજનસમાદીસે નહીં
સ્વપ્નની સાકારતા પામી ગયો,જન્મ અહીં લઇને હું
કલ્પનાની સાર્થકતાને યથાર્થ કરવા,જીવન એળે નહીં જશે.
                                                       …કેવી કલ્પ્ના આવી.

                                   ~~~~~~~~~~~~

                                અંધારુ.
તાઃ૨૪/૮/૭૪.                            પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ.

ચારે દિશા નિરાકાર હતી ,ગીત ગુંજન ગયું મટી;
વાદળીઓ સ્તબ્ધ બની અને,તારલા ચમકવાનાખરે.
                                                  …ચારે દિશા નિરાકાર
છુપાઇને ચાંદની ડોકીયાં કરે,રહીસહી વાદળીયોએથી
પંખીડાને પણ હવે સુઝેના,ક્યાંક ગુંજન અથડાઇ જતું. 
                                                   …ચારે દિશા નિરાકાર
અંધાર પછેડો ઓઢી આકાશ,દીપી રહ્યું ખરે અધાત
કોણ કોને ક્યાં જુએ,કોઇ ક્યાંથી દીસે નહીં કને
                                                   …ચારે દિશા નિરાકાર
જગત જીવન પામીયા,મરણ બાદ જનમ મેળવી
અંધારપટથી છાયું છે, વિશાળ તારું જીવન સંગીત
                                                    …ચારે દિશા નિરાકાર
તારલીયાઓમાં ચાંદ ચમકી ગયો,જીવન તેમ જીવી જજે
કોણ કોનું છે, ને કોનું નથી, કોઇ તુજને જાણતું નથી.
                                                    …ચારે દિશા નિરાકાર
                               ==============                        

                       भारतमाता
                                                   प्रदीप ब्रह्मभट्ट 
मेरी जन्मभुमि है महान,लेके आया मै उपहार;
जीस धरतीसे पाई मैने, बहादुरीसी  शान,
वो है आज महान मेरी जन्मभुमि है महान.

यहॉ खेतोमें हरीयाली और अन्नदान है घरघरमे
प्यासा आके प्यास बुझाले ओर करदे दीलके दान
उसे करना है महान मेरी जन्मभुमि है महान.

वीरोसे ये धरतीकी गोद है रंगी,चुनरी जैसी लाल
बापु,नहेरु,सरदार,शास्त्रीके जीवनने पाइ है महानता
उसे करना है महान मेरी जन्मभुमि है महान.

शान्ती नारा नहेरुजीका,अमन उनकी शान थी
किसान प्यारा शास्त्रीजीको हैजो देशकी महान पुकार
उसे करना है महान मेरी जन्मभुमि है महान.

अपना नारा अबतो होगा जय जय हिन्दुस्तान
प्यार बढाये नफरत फेंके दीलसे गले मिले अपनोसे
उसे करना है महान मेरी जन्मभुमि है महान.

                    ————————–